Ostatnio jeden z rodziców zapytał nas, czy sukienka do Komunii Świętej musi być długa i biała. Postanowiliśmy przeanalizować ten temat i podzielić się z Państwem naszymi spostrzeżeniami.
Analizę powinniśmy rozpocząć od zdefiniowania dwóch niezależnych problemów - konstrukcji i koloru.
Kolor w liturgii jest jednym z symboli, ma uzewnętrzniać charakter sprawowanego obrzędu. I tak, kolor czerwony jest symbolem nawiązującym do ognistych języków, w postaci których zstąpił Duch Święty w dniu Pięćdziesiątnicy na zebranych w Wieczerniku Apostołów. Zieleń to kolor nadziei, a fiolet symbolizuje skruchę, pokorę i umartwienie.
Biel (z łacińskiego "albus") jest symbolem czystości duszy będącej w stanie łaski uświęcającej. Jest to kolor niewątpliwie związany z sakramentami - zarówno chrztem, komunią jak i ślubem. Dużym nietaktem jest stosowanie innego koloru.
Natomiast, wbrew powszechnej opinii, długość stroju komunijnego jest kwestią bardziej indywidualną. Wszak w historii Kościoła współczesna alba komunijna wywodzi się w linii prostej od tuniki, czyli białej, długiej szaty.
Niemniej zarówno w przypadku chłopców, jak i dziewczynek księża są bardziej liberalni. Chłopcy mają do wyboru de facto dwie długości - długie alby do ziemi oraz krótkie alby w zestawie ze spodniami. W przypadku dziewczynek także funkcjonują dwie długości - sukienki i alby długie oraz sukienki krótkie, do kolana.