21 listopada obchodzimy wspomnienie świętego Tarsycjusza – jednego z głównych patronów ministrantów. Z okazji jego dzisiejszego wspomnienia przypominamy jego życiorys.
Święty Tarsycjusz żył w III wieku, nie jest znana jego data śmierci ani sposób, w jaki zmarł. Przypuszcza się, że Tarsycjusz poniósł śmierć męczeńską w trakcie panowania cesarza Decjusza w III wieku. Okres panowania tego cesarza uchodzi za jeden z najkrwawszych w historii Chrześcijaństwa.
Chrześcijanie w owym czasie masowo ginęli w imię Chrystusa, a ich największym marzeniem było przyjąć Chleb Eucharystyczny przed śmiercią. W tym pragnieniu wspierał ich młody Akolita, Tarsycjusz. Potajemnie dostarczał Najświętszy Sakrament do rzymskich więzień, by wspierać Chrześcijan w wierze.
Poniósł śmierć z rąk rówieśników – został pobity i skopany, gdyż odkryto przy nim Wiatyk. Uratował go żołnierz, także Chrześcijanin, który odniósł ciężko rannego Tarsycjusza do domu. Niestety Tarsycjusz wkrótce zmarł w wyniku odniesionych obrażeń.
Pierwotnie ciało Tarsycjusza złożono na cmentarzu św. Kaliksta w Rzymie, obok szczątków papieża Stefana I, który został zamordowany kilka lat później, w 257 roku. W XVII wieku relikwie Świętego zostały przeniesione do Neapolu, gdzie spoczywają do dnia dzisiejszego w bazylice świętego Dominika. Trumienka z relikwiarzem św. Tarsycjusza znajduje się także w Rzymie, w salezjańskim kolegium przy Via Appa Antica.
Święty Tarsycjusz w Polsce jest znany jako patron ministrantów. We Włoszech uznawany jest także jako patron Włoskiej Młodzieży Akcji Katolickiej, kółek eucharystycznych i kółek tzw. Małego Kleru.
Na obrazie – święty Tarsycjusz w stroju liturgicznym z III wieku